چشم های خسته

ببین  و نبین ها

ببین

بلبل را ببین که حتی در قفس هم آواز می خواند

پروانه را ببین که حتی با وجود کوتاه بودن عمرش،از پروانه دست نمی کشد

طاوس را ببین که زشتی پاهایش ،افسرده اش نساخته است

زرافه را ببین که هیچ وقت گردنکشی نمی کند

کرم را ببین که بی دیت و پا بودنش ، او را از حرکت باز نداشته است

جغد را ببین که شب ها چگونه به مراقبه مشغول است

عقاب را ببین که چگونه چشمانش را به هدفش دوخته است

سگ را ببین که همه ما، نجس می خوانیم ، اما به من و تو همچنان وفادار است

گوسفند را ببین که چگونه قربانی خوشی ها و نا خوشی های من و توست

زنبور را ببین که چگونه از گل ها ، شهد بر می آورد و از دشمن دمار.

لاک پشت را ببین که چگونه شجاعانه به جای لاک دیگران در لاک خود پنهان شده است

پشه  را ببین که چگونه غرور و عظمت  تو را درهم می شکند و خشم نهفته ات را بیرون می ریزد

اسب را ببین که چگونه از روی نجابت ، به ولی نعمت خود خدمت می کند

نبین!

کرکس را نبین که پیوسته در انتظار مرگ دیگران است

طوطی را نبین ،چرا که بی اندیشه ای،هر گفته ای را تکرار می کند

کفتار را نبین ، چرا که خفت ریزه خواری می کشد

ملخ را نبین ، چرا که تاراجگر زحمات دیگران است

عنکبوت را نبین،چرا که تنها به فکر بنای خانه خویش است

عقرب را نبین ،چرا که در دشواری ها به جای حل مساله حلال مساله را می کشد

همیشه ببین!

در نهایت بیا پرندگان را ببین که چگونه هنگام آشامیدن ،نظری به آسمان دارند

گفتگوی گنجشک با خدا 

گنجشک به خدا گفت :

لانه ی کوچکی داشته ام ،آرامگاه خستگی ام بود ،

سر پناه بی کسی ام بود،طوفان تو آنرا از من گرفت .

کجای دنیای تو را گرفته بودم

خدا گفت :

 ماری در لانه ات بود. خانه ات را گرفتم تا جایت گرفته نشود.

دریای بی کران یا جویی کوچک ،فرقی ندارد فقط زلال باطنت

سنگم که آب روی سرم را گرفته است

کوهم که درد دور و برم را گرفته است

زندانی ام که سایه ی دیوارهای سخت

امید های مختصرم را گرفته است

انگار مدتی است که یک دست آشنا

از روی پشت بام ،پرم را گرفته است

اجساد مردگان که به ساحل رسیده اند

شوق و خیال و شور و شرم را گرفته است

بس کن مخوان دگر ای چاوشی که درد

شوق رسیدن و سفرم را گرفته است

چشم چشم دو ابرو نگاه من به هر سو پس چرا نیستی پیشم؟

 نگاه خیس تو کو؟

گوش گوش دوتا گوش ، یه دست باز یه آغوش بیا بگیر قلبمو ،

یادم تورا فراموش

چوب چوب یه گردن ، جایی نری تو بی من! دق می کنم میمیرم ،

 اگه دور بشی از من

دست دست دوتا پا ، یاد تو مونده اینجا یادت میاد که گفتی ،

بی تو نمیرم هیچ جا من؟

من؟ یه عاشق، همون لیلی سابق...

تنها اگر گلایل پرپر می آورم

دارم ادای قلب تو را در می آورم

یک شاخه صمیمی مریم که ساده است

من قول داده ام به تو بالای پشت بام

فردا هزار دانه کبوتر می آورم

حالا اگر کلید قفس را نیاوری

کم کم لباس حوصله را در می آورم

فردا سر قرار تو باران می آوری

من با خودم گلایل پر پر می آورم